Langs zomervelden
Langs zomervelden wil ik zwerven,
waar hemelreine liedren zingen,
die tot den grond des harten dringen,
langs zomervelden, waar het koren
goudglanzig deint in wijde golven,
vol kollen, in die zee verloren,
roodlachend nu, dan weer bedolven.
Langs zomervelden wil ik zwerven,
oneindig breed als oceanen,
waar nooit de blauwe sferen tanen.
geen woud begrenst de verre kimmen;
waar, boven ‘t werelds kleine en boze,
zie1, in ‘t warme licht aan ‘t klimmen,
gans wegsmelt in het eindeloze.
Langs zomervelden wil ik zwerven,
waar, uit den hogen, ‘t heimvol duister,
doorzilverd van de starrenluister,
neerzinkt als dauwvocht zoet- en lavend;
waar starren liefdevonken wekken,
en, in den weeldevollen avond,
onze armen zich ten hemel strekken.

Naar aanleiding van de 75ste verjaardag van het overlijden van de schrijver-dichter Prosper Van Langendonck ( ° Brussel
15. 3 .1862 - + Brussel 7. 11. 1920) in 1995, draagt deze eerste bewegwijzerde wandeling zijn naam.Hij bracht hier te Relst, een gehucht van Kampenhout, regelmatig zijn vakanties
door. Hij logeerde bij de smid Vanderlinden in de afspanning "OP HET SANTFLIET".
Later, wanneer de smid verhuisde wat verder op de Aarschotsebaan, kwam hij er ook nog geregeld langs. Hij wandelde hier veel langs weiden en velden en deed inspiratie op voor
zijn talrijke mooie gedichten. Met deze wandeling brengen wij hulde aan deze zeer gevoelige dichter.
|