vergroten originele tekstgrootte pagina afdrukken
dinsdag 14-08-2018
Zoek nieuws UiT-kalender vacatures loket fotoalbums site info Veel gestelde vragen admin e-tickets
decoratieDorpsdichter

Michiel Van Bulck is dorpsdichter van Kampenhout voor 2018-2019

Twee jaar lang droeg Helene De Man met trots de titel '1ste Dorpsdichter van Kampenhout'. Voor de komende twee jaar ging de gemeente op zoek naar een opvolger voor Helene. Kampenhoutenaar Michiel Van Bulck mag zich sinds kort de nieuwe dorpsdichter van Kampenhout noemen. In zijn dagelijks leven is hij aankoper van gereedschappen voor de bouw en industrie in een vooraanstaand bedrijf. Al 25 jaar lang woont hij in Kampenhout aan 't Sas. Zijn liefde voor onze streek komt sterk terug in zijn gedichten.

Op zaterdag 14 oktober 2017, tijdens de verwendag in de bibliotheek, werd officieel bekendgemaakt dat Michiel de nieuwe dorpsdichter is vanaf 2018. Michiel kon er op dat moment helaas niet bij zijn en dus werd de oorkonde achteraf overhandigd door de schepen van cultuur Rudi Van Ingelgom.

Hieronder krijgt u al een voorsmaakje van het werk van onze nieuwe dorpsdichter.

Ode aan dichter Marcel Pira (Michiel Van Bulck)

Versteende, warme, waardige woorden
op een schrale steen.

Vergane, glorieuze goede gedachten
vertellen vaste waarden

Eerder eerde je eerbiedig beweegloze bomen
Thans, bewogen door de westenwind
buigen diezelfde gewassen bedachtzaam
eeuwig, zwijgend voor jou

Ooit was dit de plaats waar je
leefde en beleefde
Thans, gedreven door blijvend respect
danken we jou

Voor je straffe sonnetten,
voor je knappe kennis en kunnen...

Je vertelde vastberaden
inventief, krachtig wat je voelde
...en zag wat gewoon gebleven is...
Ook al is deze deugddoende dichter weg,
gevoelens blijven bestaan
...en worden vaak beter bewaard dan dat het ooit was...

Michiel Van Bulck, dorpsdichter 2018-2019

Andere gedichten van onze dorpsdichter leest u hier: (klik op de titel)

• Kleine jongen (door Michiel Van Bulck)

Was ik maar de kleine jongen gebleven
die ik ooit was
dromend, denkend, verdwalend
fantaserend in mijn gedachten
luchtbloemen plukkend
luchtgevaarlijke dieren aaiend
luchtzwevende wolken knuffelend
kwade koeien eindeloos temmend
Verloren hoop weer levend makend ...
óóit was ik zo ...

Helaas ... ik ben nu een grote oudere verarmde jongen ...

De verloren rijkelijke jongensgedachten
kunnen dit gewoon niet meer ...

• Alleen (door Michiel Van Bulck)

Hier
alleen eindeloos wachtend op jou
doodt eenzaamheid elke creatieve idee

Ook al herleeft de waardige herinnering
als een onsterfelijke gevoelige gedachte

Eeuwig voortbestaand ...
blijft die toch maar
helemaal
van ons 2 alleen

• ´t Laatste woord (door Michiel Van Bulck)

't laatste woord is nooit 't
laatste gezegde woord
't laatste woord is immers ingefluisterd
door diepe angst
of overheersende strenge
aangrijpende
onbedwingbare
drang

Ook al is 't laatste woord nooit gezegd
't bedriegt niet ...
Spreekt, zegt en zwijgt tegelijk
maar blijft 't laatste woord
Voor nu
later
en nog veel later

• Onbereikbare onbekende gevoelige gedachten (door Michiel Van Bulck)

Je bent er niet
je komt ook niet
je durft niet eens te zeggen
wie je bent
... en toch hou ik van je
juiste gevoelige gedachten
Verder spookachtig wegdrijvend
als de woelige westenwind

Je gaan
je komen
je ongekende onbeminde gevoel
waardeer ik zozeer

Ook al ken ik niet eens je naam ...
zeker, zoekend, zwervend,
leef je verder in mijn oneindige geleefde
gekende gevoelige gedachten

• ´t Kraaiennest (door Michiel Van Bulck)

Straks,
jawel daar boven
in die witte verlaten berk
in mijn verloederde tuin
wordt weldra weeral 't nieuwe leven
geboren

Daar
in 't hoge kraaiennest

Straks, schrijnend schreeuwend om voedsel
... nog meer en meer ...
vliegen onafgebroken vermoeide zwarte
kraaien weer rond
voor 't veeleisende nieuwe kroost

Dit is het ware zware soms te zware leven
... uitputtelijk, telkens weer opnieuw...

Anno 2018 blijft dit ook zo ...
... aldus blijft 't leven zo verder bestaan ...

• Jij die dit leest, maar die ik niet eens ken... (door Michiel Van Bulck)

Als 'k mocht wil ik je leren kennen
Als 't mag wil ik praten met jou
Als 't kan wil ik er verder zijn
samen met jou
Als 't goed is vertel ik over mezelf
speciaal voor jou
Als 'k snak naar de diepe waarheid,
luister ik zeer zeker naar je verhaal
... misschien een bestaande gebroken
gesneuvelde gevluchte liefde...
... of ontdek ik je waarachtige waardigheid
of je gekwetste gehavende gevoelens
die ik verder wel wil delen,
samen met jou

• Als ‘k kon... (door Michiel Van Bulck)

Als ‘k kon zou ik je knuffelen
uren, dagen lang
Als ‘k kon zou ik door je haren strelen
... maar ik ben nu hier veel te ver ...
... mijn armen zijn te kort ...
Maar ‘k ben blij als een kind dat de...
Woelige wind dit voor je
Doetttt.

• ´t Gevoel (door Michiel Van Bulck)

Veel te vaak zweven gevoelens zwervend rond
Soms zenuwachtig Zoekend naar ´k weet niet waarheen
... ´k weet nog minder waarom, voor wie of wat
Gevoelens kun je niet zomaar bewerken, bewaren, beschrijven of betwisten
Gevoelens, ze zijn er en maken ons tot mens steeds
meer en meer
Gevoelens ontbreken soms, maar ook dit is misschien menselijk?
... zo is toch mijn gevoel ...

• ´t Oude grondcultuurwitloofboerke en den Hollander met de watercultuur (door Michiel Van Bulck)
   (´t standbeeld staat op het gemeenteplein)

Moegewerkte handen brengen bevend, veel te laat op den avond
een zware mand witloof naar 't Sas... den boot op voor export
... Moegewerkte handen luisteren soms niet wat 't boerke nog wil

't boerke kan niet meer, nam zijn pijn en ...
pardoes, de mooie waardevolle witloofmand ploft in 't water
"Tedjuu... daar gaat mijn cultuur" sist 't boerke
Eerst stil dobbend, twijfelend drijvend, later snel stroomafwaarts
... alles = weg; verloren naar de Rupel en de Schelde...
noordwaarts tot in Nederland...
Uiteindelijk aangespoeld in 't smerige veel te natte slijk.
... Kees zag 't allemaal en kende 't niet.
't moet witloof zijn brulde een Belg die toevallig voorbijkwam.

     "O, jeetje, laten groeien die handel
     in ons natte waterland en dan effe
     exporteren naar die domme Belgen"
                    blufte den Hollander

... En zo geschiedde...
... Kampenhout is zijn grondcultuur bijna kwijt...
... Den Hollander denkt nu ten gronde de juiste cultuur te hebben

     Toch weten we beter.
     Onze grond, ja ons echt grondwitloof wordt
     nog steeds geproefd over alle grenzen heen,
     behalve in Holland

     ... Wij smaken het en den Hollander heeft
     't water in de mond als hij er ook maar
     aan denkt.

• D´oude sluisdeur en ´t water (door Michiel Van Bulck)

Als de sluisdeuren schurend slepend openschuiven
en hun bedienaars al eeuwenlang toekijken,
dan fluiten de vogels, zwevend, zwervend voort.
´t water, jawel ´t draagt boten, voedt mens en dier
´t stroomt soms snel
dan weer sukkelend kreunig kronkelend
door ons vlakke land.

Waarheen?... wie weet dit wel?
NIEMAND, behalve ´t water wil ´t weten,
´t is naar de zee ... naar de zeevogels,
daar waar de meeuwen meesterlijk gestroomlijnd zijn
voor de sterke wind
ze lachen met ons op steeds hogere toon

Ja, ook ons sluiske bracht hen dit water, niet te zout niet te zuur...
" ´tes djust goe... vinden ze, ´t kan niet beter..."
En ´k zeg ´t u nu: ons water aan ONS sluiske = beter...
... ´t is niet voor niks dat den oude bierketel
op ´t rond punt in Kampenhout gebleven is...

• Heel even (door Michiel Van Bulck)

Heel even dacht ik dat je er weer was
Heel even bleef ik niet alleen
Heel even dacht ik dat dit lang duren zou

     Ik wilde je omhelzen
     maar je was er niet
     weg, voor eeuwig en altijd

... maar voor mij was je er weer heel even
en bewaar ik deze herinnering voor 't leven

• Nieuwjaarsbrief 2018 (door Michiel Van Bulck)

Nieuwe beloften, nieuwe dromen
een nieuwe dorpsdichter
nieuw, nieuw, nieuw alles kraakvers nieuw...

     Als ik 't kon zou ik je dromen waarmaken
     Als ik 't kon zou ik alles voor je doen
     Maar ik kan en doe dit niet

Een dromende diep denkende dorpsdichter wil ik voor je zijn
'k hou van dit dorp en zijn goede, gave, mooie mensen
'k hou van dit eenvoudig bestaan,
de 's winters slapende lege akkers en zwijgende bomen
... de verdwenen verborgen vogels...
die ons overmorgen ongevraagd, ongestoord overdonderen
          met een niet eens verdiend lofgezang.

'k hou van al wat nu is en blijft
en later ongetwijfeld beter wordt dan dat het nu is

• Winter (door Michiel Van Bulck)

Als 't koud is dansen snelle schaatsen als 't ware in 't wild

Als 't koud is beven bevroren hopeloze handen
en zwijgen de versteven verkleumde gezichten gedachteloos

De verwelkte natuur zakt zeer zeker in een diepe rust weg tot het niets...
... we leven verder, zwijgzaam met koele koude gevoelsgekrompen gedachten
... we geloven dat de zomer nog lang niet komen zal
't kan me niet meer schelen
't laat me allemaal koud
... ook al probeer ik geen koele kikker te zijn

Ook de andere inzendingen vergeten we niet:

• Maten, makkers en een slimme kleine man (door Nicky Jonkers)

‘Dag Louis hoe gaat het?’ vroeg Jos vandaag.
‘Goed zeker? ’t Zal wel moeten.’ antwoordde die nors.
‘Hey Louis’ antwoordde Jos, ‘waarom moét het goed gaan?
Waar staat dat geschreven, wat heb je daaraan?’

Louis keek weifelend naar zijn oude vriend,
Wat een vreemde woorden, wat zegt die nu?
‘Omdat ’t zo is toch Jos? Al altijd zo geweest, echt waar.
Wat een bizarre vraag, wat voor rare dingen zeg je daar?’

‘Niet vreemd Louis, ’t is nieuw, zoiets modern.
Mijn kleinzoon kwam ermee op de proppen.’
Hij zei: ‘Opa, luister eens naar mij, ik heb op school iets geleerd,
’t is cool, echt makkelijk, je doet het nooit verkeerd.

Het gaat over wat je voelt vanbinnen wanneer er iets gebeurt.
Emoties noemen ze die dingen, er zijn er wel een paar.
Maar ’t is simpel, je lacht wanneer je blij bent, je weent bij verdriet,
je knuffelt en kust wanneer je van iemand houdt, moeilijker is het niet.’

Louis begon te huilen, grote dikke tranen op zijn verrimpelde wang.
Jos gaf hem een knuffel, en een zachte kus op zijn kale hoofd.
‘Dank je makker,’ zei Louis, ‘ik voel me al veel beter, wat je toch allemaal kan leren van een kind...’
‘Ja,’ lachte Jos, ‘da’s waar, ’t is een slimme kleine man. Kom maatje, ‘k trakteer je op een pint.’

• Thuis in Kampenhout (door Nicky Jonkers)

Thuis is een leuk plekje,
Thuis is een veilig stekje,

Het is meestal daar waar je woont, en soms gewoon waar je bent.
Het is daar waar je de vibes, geuren, kleuren en geluiden herkent.

Alles mag er, niets moet, je kan er lachen en wenen, een warm nest
waarvan je zegt,
Hier voel ik, ik voel me hier thuis, ik voel het - echt.

• Wat Als (door Nicky Jonkers)

Als ik;
  • bang ben om teveel te delen
  • denk dat woorden niet kunnen helen
  • twijfel om te aanvaarden, te ontvangen
  • geen blijf weet met een veel te groot verlangen
  • niet kan doseren wat en wanneer ik wil geven
  • steeds harder en intenser wil leven
  • wil begrijpen en voelen wie jij bent
  • vrees dat je ´t niet snapt of me niet genoeg kent
  • verward ben door mijn eigen gedachten
  • niets en ook alles blijf verwachten
  • de deur open naar m´n ziel, op een kier
  • je binnenlaat in mijn wereld, even, nu, hier,
  • je mijn hart geef vanavond, tot morgen,...
...beloof je dan dat je er goed voor zal zorgen?

We mochten ook volgende gedicht ontvangen, dat we ook graag met jullie delen:

• Het witte goud van Kampenhout (door Ine De Volder)

mist omsluiert de ijzige akkers
witloofboeren trotseren de krakende kou
gehuld in klompen en oude lompen
telen ze hun handen rauw

Onder stalen bogen, in een laag van leem
rust het witloof op zijn aardetroon
in warme koesterende duisternis
met zijn vale lijf en bladerenkroon

Verenigd in heden en verleden bekoort
de Brabantse groente, het witte goud
de culinaire trots van Kampenhout




Reglement 'Dorpsdichter van Kampenhout' (klik om te openen)

Artikel 1
De gemeente Kampenhout organiseert tijdens het derde en zesde jaar van de legislatuur een wedstrijd voor de titel 'Dorpsdichter van Kampenhout'.

Art. 2
Iedereen die 16 jaar en ouder en inwoner van de gemeente is, kan deelnemen. De deelname is gratis.

Art. 3
De cultuurdienst van Kampenhout lanceert vanaf 1 maart van het desbetreffende jaar een oproep tot deelname aan deze wedstrijd. Deelnemen (door indienen van zijn/haar kandidatuur) kan tot 30 juni van het desbetreffende jaar. Voor 30 september van het desbetreffende jaar heeft de jurering plaatsgevonden en wordt de winnaar bekend gemaakt. De winnaar mag zich voor de rest van de periode 'Dorpsdichter van Kampenhout' noemen.

Art. 4
Gedurende de twee volgende jaren na zijn benoeming (benoeming = 3de of 6de jaar van de legislatuur) schrijft hij/zij jaarlijks minimaal 2 gedichten over de gemeente Kampenhout, al dan niet volgens opgelegd onderwerp door de cultuurdienst. De dorpsdichter kan gevraagd worden aanwezig te zijn op vastgestelde feestelijkheden van de gemeente, en indien gevraagd moet hij/zij daar een gedicht voordragen dat verband houdt met die gelegenheid.

Art. 5
Iedere deelnemer stuurt:
  • Eén Nederlandstalig gedicht over de gemeente Kampenhout
  • Twee Nederlandstalige gedichten over een zelfgekozen onderwerp
  • Een motivatie waarom men het dorpsdichterschap ambieert
De inzendingen mogen enkel nieuwe nog niet gepubliceerde gedichten zijn. Deelnemers die plagiaat plegen, die onder andere namen inschrijven of zich op een andere manier aan onregelmatigheden schuldig maken, worden uitgesloten. Per oproep kan men dus slechts één keer deelnemen.

Art. 6
Op de gedichten en op de motivatienota mag geen deelnemersnaam noch schuilnaam vermeld worden. De identiteit (naam, adres, e-mail en/of telefoonnummer, leeftijd) van de dichter wordt in een bijgevoegde gesloten envelop ingeleverd. De gedichten mogen niet langer zijn dan één bladzijde (A4). Onleesbare gedichten worden niet weerhouden. Bij voorkeur worden deze getypt ingeleverd.

Art. 7
Aan de titel van dorpsdichter zijn geen voordelen of prijzen verbonden en is onbezoldigd. Daarnaast heeft de gemeente het recht de gedichten te publiceren, te bewerken voor muziek of tentoon te stellen, zonder dat hiervoor een vergoeding kan geëist worden. De artistieke eigendom van de gedichten blijft bij de dorpsdichter. De naam van de dichter wordt steeds vermeld bij elke publicatie.

Art. 8
De inzendingen worden door een onafhankelijke jury beoordeeld, die zelf van deelname is uitgesloten. De uitspraak van de jury kan door de deelnemers niet herroepen worden. Over de uitspraak wordt geen briefwisseling noch discussie gevoerd. De jury dient een unanieme beslissing te nemen. Indien dit niet mogelijk is, is de stem van de voorzitter doorslaggevend. De beslissing van deze jury wordt tijdens een zitting van het College van Burgemeester en Schepenen bekrachtigd, die de winnaar dan ook officieel benoemt tot 'Dorpsdichter van Kampenhout'.

Art. 9
De samenstelling van de jury bestaat minimaal uit de schepen van cultuur, het departementshoofd culturele zaken, de voorzitter en een bestuurslid van de cultuurraad en een externe woordkunstenaar. Deze kunnen uiteraard niet deelnemen aan de wedstrijd.

Art. 10
Indien de inzendingen van ontoereikende kwaliteit blijken, heeft de jury het recht de titel van dorpsdichter niet toe te kennen aan een nieuwe kandidaat. De huidige dorpsdichter blijft dan een jaar langer in functie. Een nieuwe oproep wordt dan zo spoedig mogelijk uitgevoerd.

Art. 11
Als het college van burgemeester en schepenen van oordeel is dat de dorpsdichter zijn/haar functie niet naar behoren vervult, kan de dorpsdichter door het college uit zijn/haar functie worden ontheven. Bij vaststellen van plagiaat wordt hij oneervol ontheven uit zijn taak en mag hij niet langer de titel "Dorpsdichter van Kampenhout" dragen.

Art. 12
Door deel te nemen verklaart de deelnemer zich akkoord met het reglement.

Art. 13
Dit reglement treedt in werking vanaf 1 januari 2015 tot en met 31 december 2019.

pagina afdrukkenpagina afdrukken
 
home [ALT-S: Sitemap]   -  PROCLAIMER   -  PRIVACYBELEID
[ALT-V: Vorige pagina] [ALT-T: Top pagina]
 
  © 1999-2018 : gemeente Kampenhout (1910)  
Gemeentehuisstraat 16 - info@kampenhout.be
BTW: BE 0207.533.280
ondernemingsnr: 0207533280
webmaster@kampenhout.be
webdesign: highgate57
Bestand:
pagina laatst bijgewerkt op: 06-06-2018