vergroten originele tekstgrootte pagina afdrukken
zondag 22-07-2018
Zoek nieuws UiT-kalender vacatures loket fotoalbums site info Veel gestelde vragen admin e-tickets
decoratieDorpsdichter

1ste dorpsdichter van Kampenhout heet Helene De Man!

Helene De Man uit Berg mag zich de eerste dorpsdichter van Kampenhout noemen. Van de vier kandidaten bleek zij diegene die met haar gedichten de onpartijdige jury het meest kon bekoren.
Helene is van opleiding tolk en woont met haar man in Berg. Haar poëzie streeft naar vrede, begrip en verdraagzaamheid tussen de mensen. Naar haar aanvoelen zijn we in Kampenhout hierbij op de goede weg: het is rustig en aangenaam wonen hier in de Witloofstreek.

Op zaterdag 10 oktober 2015, tijdens de verwendag in de bib, werd Helene bekend gemaakt bij onze bevolking. Die dag nam ze van de burgemeester en schepen van cultuur de oorkonde '1ste dorpsdichter van Kampenhout 2015-2017' in ontvangst, samen met een leuk boekenpakket. Hier mocht ze voor het eerst publiekelijk een eigen gedicht voordragen. Hiervoor had ze een toepasselijk gedicht opgesteld:

VERZEN VOORTAAN

Gedichten

Helene De Man

• Magische woorden (door Helene De Man - 05.10.2015)

Zouden boeken soms tovenaars zijn ...

Opnieuw zijn we op weg naar onbekende streken
Onuitgesproken zinnen
De zee stroomt over de kaai
En de wind waait hard door bomen, velden en afgelegen weilanden
Vreemde landschappen komen tevoorschijn
En nieuwe onverstaanbare talen worden thans gefluisterd
De hele wereld verandert voortdurend
Hoewel je in het verschiet nog schimmen van het verleden kunt waarnemen

Hier opeens stappen jongeren
Met starende ogen en nieuwsgierige blikken
Ze schrijden langzaam maar vastberaden vooruit
En de mensen die weemoedig zaten te piekeren
Over verleden tijden en verloren rijkdommen
Herleven opeens en kijken naar hen toe

Zoals engeltjes en tovenaars
Passeren ze geruisloos en wenken ...
Ergens is er een toevlucht een oplossing
Met magische woorden en onverwachte verklaringen
Geven enkele boeken in hun teksten
De juiste formulering en de precieze informatie

Opgelucht beseft iedereen met dankbaarheid
Dat naast wrange beelden van oorlog
En vreselijke details over ongevallen en moorden
Ook nog gelukkig fijne bewoordingen en romantische verhalen bestaan
Is dit niet een sleutel tot vrijheid wetenschap en vredelievend dromen

Eigenlijk waarom wensen wij leren lezen en schrijven?
Omdat woorden magisch en bevrijdend kunnen zijn
Omdat ze elk een antwoord op onze vragen zouden bevatten

Soms hebben we als een kind de indruk dat engelen echt bestaan
Dat ze welwillend zoals elfen en dwergjes onze gedachten en redeneringen
Activeren of geheimzinnig doen herleven
Hopelijk vinden wij dus in verhalen en geschriften veelvuldige antwoorden op onze nieuwsgierigheid
Alsmede ontspanning waarheid en inzicht die wij zo hard nodig hebben
In de drukte van de hedendaagse luidruchtige wereld

• De grijze hengst (door Helene De Man)

Zacht in de zoele wind ligt de weg
En zie de grijze hengst
Zijn stap hoort gij gedempt

Lang heeft hij gedwaald in het gewas
Der verre lage landen

Geprikkeld door stekelig kreupelhout
Heeft hij gehold
Dan zwaarmoedig gezwoegd
Op de heuvelachtige grenzen der wereld
Waar de zon daalt en als een vogel doodvalt

Uit de snelle stroom heeft hij gedronken
Diep ademhalend even weer rustig
Zijn donkere ogen zagen niets
Dan oneindigheid in fijn stuivend stof verborgen

Thans is de zoelte van de zomer losgebroken
En de hengst gaat op draf
Aanhalig en aandachtig
Voor wat hij voelt en wat hij hoort
Zenuwachtig de oren spitsend

• Kampenhoutse vennen (door Helene De Man - Herfst 2015)

Hier liggen mistige vijvers stil aan de rand van bossen en riet
De avond is nabij
Een zachte zucht nadert als een gefluister
De duisternis schrijdt langzaam en geruisloos tussen het struikgewas
Als een bleke sluier spreidt zich een lichte nevel uit
Tussen bomen en grashalmen

Als je dichter bij de vijver komt
Zie je plots een wolk muggen wemelen
Die zenuwachtig heen en weer dwarrelen

Aan de oppervlakte van het water
Huiveren kleine en grotere ringen
Die over elkaar schuiven en zich onophoudend mengen

Met een mat geluid
Ploft er af en toe iets neer
Takje gebroken twijg dor blad bedorven fruit
Dan beginnen de ringen zich op de waterspiegel
Opnieuw uit te breiden

Over de donkerpaarse vennen
Komt dan alles tot zalige rust

• Een boek een wereld op zichzelf (door Helene De Man)

's Avonds als het zeegeruis ver en zachter lijkt
En als oranjekleurige gewaden van neerdalende wolken
De zon nog even laten doorschijnen
Zover de blik nu reikt wens je toch vaak wat rust en genegenheid
Graag draai je de rug toe naar opgewonden onrustig lawaai en geraas van de dag
Die ononderbroken gejaagdheid en heftig gedoe
De zware last van veeleisende taken
Verontrustende omstandigheden die je prikkelbaar maken
Dan ben je plots vrij en is het je mogelijk
Een andere wereld te betreden
Zet de tv niet aan
En raak het tactiele scherm van je smartphone niet aan
Hier zijn er boeken die discreet naar je wenken
Boeken ... vredelievend en geruisloos ... zwijgzaam
Die je met open armen en bladen verwelkomen
In de stilte staat dan een raam op een kier
Langzaam ontdek je een ander onbekend decor
Van verleden en toekomst van kennis en droom
Binnen het bereik zijn boeken voor jou zoals ontelbare planeten
Waar eenieder elk wat wils kan vinden

• De bomen (door Helene De Man)

Ver gelegen lang geleden
Waar de weilanden wemelen
Waar de nacht eeuwig is
En de bossen blauw ...

Er wordt verteld
Dat in het maanlicht
Bomen dansen

Ver gelegen lang geleden
Zwerven de bomen op de wegen
Hoge figuren die bewegen
En buigen geruisloos tot hun kruinen
Zacht de grashalmen strelen

Er wordt verteld dat ze ronddwalen
En dat mensen die des nachts uitgaan
Alles vergeten als ze hen zien
En met hen zwerven heel hun leven

Ver gelegen lang geleden
Dansten de bomen in de nacht
Slanke gestalten in de maan
Dansten tot de dag brak aan ...

• Onze Kerstmarkt (door Helene De Man - 13.11.2015)

Nu besef je opeens dat de nachten kouder worden
En 's morgens is de lucht vaak griezelig en mistig
Gelukkig heerst er op het gemeenteplein een geheimzinnige sfeer
Ge hoort er geschuiffel en gemurmel
En stilaan worden de eerste kramen geplaatst

Binnen zijn de kinderen reeds volop tevreden
De goede Sint is geweest

Maar straks zal het marktplein een feestelijk gezicht vertonen
Fraaie kraampjes aan alle kanten versierd als kerstbomen
Verlichting die vernuftig en talentvol voor en rondom de chalets wordt gevestigd

Bijna onmerkbaar maar zeker wordt de plaats levendiger
Enthousiast vormen zich groepjes verheugde mensen
Een leuke golf lachende gezichten en ogen vol bewondering

Versieringen kransen kerstbomen en -takken
Snoep peperkoek warme wijn
Allerlei aantrekkelijke geuren en heerlijke smaken
Leuke cadeautjes tegen spotprijzen
Aardig speelgoed
Kerstmannetjes lichtslingers engelenhaar en originele kerstkribbetjes
Marsepein warme wafels
En dit gedurende uren en uren

Het alledaagse gemeenteplein heeft zich omgetoverd in een sfeervolle kerstmarkt

• Knap landelijk (door Helene De Man - 09.04.2016)

Knap en landelijk
Zo is mijn dorp
Zo is mijn streek
De witloofstreek

En ik weet niet hoe en waarom
Opzettelijk of niet
Ik hier juist lange tijd geleden aankwam

En dan bewust of onbewust voelde ik
Dat hier ergens mijn oorsprong en bakermat gelegen was

Hier ben ik gekomen en hier zal ik blijven
Liever dan in Oosterse paleizen
Beter dan in duizelingwekkende moderne steden
Rustiger dan in droomeilanden met witte zanderige stranden
Anders bekorend dan exotische paradijzen

Hier voel ik me thuis hier is er genegenheid
In deze omgeving verkies ik te verblijven en te blijven

Hier is er voor mij verborgenheid en veiligheid
Hier in Kampenhout knap en landelijk
Hier is voor mij het leven zo aantrekkelijk
Hier is alles knap landelijk

• Opeens nieuwe geluiden (door Helene De Man - 06.04.2016)

Getjilp en gekwetter ...
Geleidelijk aan worden de mensen vroeger wakker
Koude mistige dagen lijken nu voorbij
Allerlei stemmen beginnen een vreugdig gezang en leutige melodieën
In de bomen ontstaan er zangverenigingen en duetten
Spreeuwen meesjes vinken

Langzamerhand worden er zorgvuldig nesten gebouwd
Liefdesparades worden in de tuin gehouden
De merels zingen heftig de afwisseling van maartse buien
en aprilse grillen
Voor mijn huis maken eenden kennis
En echtparen gaan even in het beekje spetteren en kwispelen
Dan merk je op een grasveldje een broedende eenzame eend

Haastige zwaluwen suizen door de lucht
Vlinders fladderen tussen bloemen en struiken

Alle bloemen zijn nu gereed maar eerst en vooral madeliefjes
Verspreid in het groen der weiden en tuinen

Tussen grashalmpjes bereiden kruipende insecten festijnen voor de vogels

's Avonds ontstaat er plots een hemels concert van alle vogels in de buurt
Tot ze hees bijna stemloos slapen gaan

Heerlijke aankomst van een lang verwachte lente ...

• Onze veldkapellen (door Helene De Man - 24.03.2016)

Zoals mijlpalen en tekens van gedachtenis
Staan ze langs velden bossen en wegeltjes
Zelfs half verborgen door kreupelhout

Soms met een verweerd opschrift
Met bouwvallige muren verslonden door vocht
Bedekt met klimop en mos

Overblijfselen van verlaten gehuchten
Alsof plotseling achtergelaten langs een grote weg
Door verstrooide opgejaagde mensen

Die ootmoedige gebouwtjes blijven moedig rechtstaan
Veelal ziet men een gebarsten venstertje met verroest traliewerk
Daar staart ernstig een beeld van Sint Jozef of Onze Lieve Vrouw
Op een bodem van dorre bladeren verlepte pluimen en spinnenwebben

Het zijn kleine toevluchtsoorden van God en zijn heiligen
Die aandachtig en gedwee over weilanden en akkers waken
Heilig Hart van Jezus Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand

Trots verdragen ze de ruwe aanvallen van afwisselende seizoenen
Om uiteindelijk de voorbijgaande jaren en eeuwen te overleven
Als geheimzinnige afbakening van velden en bossen
En getuigen van vele gebeurtenissen van ons mensenleven

Vlijtig worden ze nu en dan met liefde en toewijding
Hersteld, gerestaureerd en opgefleurd

Met respect of mijmerend
Stoppen voorbijgaande wandelaars en fietsers
Veldkapelletjes zijn er misschien om even te wenken naar degenen
Die zich maar zelden naar een kerk begeven

Aldus wordt onze wandelweg voortdurend gezegend en geheiligd

• Vergezicht (door Helene De Man - 07.01.2016)

Als er een nieuwe deur open gaat
Als er dan frisse lucht een nieuwe hoop binnenvalt
Als er nieuwe ideeën komen opdagen

Dan wil ik opstaan
De armen strekken
De hand uitsteken
Dan doe ik mijn ogen wijd open
Ik luister naar de vogels
En nieuwe melodieën worden uitgeprobeerd
De wolken trekken nieuwe kleurige kleren aan
Langs de wegen bloeien onbekende planten
Want ver ligt de bestemming van onze reis

Dan weet ik zeker
Dat alles weer mogelijk is
Dat de wereld nog even kan veranderen
En de mensen beter worden
Ik voel dat vrede en verdraagzaamheid nog kan
Heel even ja heel eventjes
Want wereld en mens
Zullen niet zo gemakkelijk gaan veranderen

Heel eventjes heel zachtjes
Nieuwe gedachten betere gebaren
Dat zou een eerste stap uitmaken

Daarna zal de rest volgen
Na veel fouten en vergissingen
Na veel pijn en nijd
Verandert alles vast en zeker
Stap voor stap
Nog even doorzetten ...

• Witloof ...Het beste dat ik u beloof ... (door Helene De Man - 18.10.2015)

Bijna overal heb ik al gereisd
Vreemde landen eigenaardige streken bezocht
Ook heb ik natuurrijke landschappen gezien
Schilderachtige plekjes bewonderd
Kunstschatten ontdekt en indrukwekkende monumenten

Ik heb mensen met onbekende gewoonten leren kennen
Die haast onverstaanbare talen hanteerden
Daar heb ik allerlei gerechten geproefd

En daarna eindelijk
Na de helft van de wereld te hebben bezichtigd
Kwam ik op zekere dag in een uitzonderlijke regio terecht
Vrijwel een paradijs met uitgestrekte vergezichten
Groene velden en sprookjesachtige bossen
Natuurreservaten ... vogels vrede vrijheid ...

En vooral in deze regio wordt de koning der groenten geteeld
Wit en goud versieren zijn aangezicht en vormen zijn kroon
Zijn kleuren draagt het als een krijgsbanier
Het fiere witloof ...zo fier

Het wordt in vele werelddelen gevraagd en gewaardeerd
Maar wat mij betreft hoef ik niet ver te lopen
Het wordt in mijn streek grootgebracht
...de witloofstreek

• Zeven (door Helene De Man - 12.02.2016)

Zeven ... een betekenisvol cijfer
Een geluksgetal
Een week telt zeven dagen
Zeven dwergen zijn er voor één prinses
Van oudsher prijst men de zeven wereldwonderen
Rome is omringd door zeven heuvelen
In Kampenhout vieren we terecht onze zeven kunstenaars

Wij kunnen daarom vreugdevol en trots ook zo denken:
Inderdaad is kunst een pluspunt in onze materialistische wereld
Kunst is er gratis is niet verplicht staat als vrijblijvend
Een welwillende vredelievende activiteit

Alles wijst erop dat kunst onbekende aspecten van natuur mens en leven ontsluiert
Alsof de kunstenaar zelf de wereld opnieuw creëert
Ondermeer bepaalt hij zijn eigen weg en landschap
Een weg die hij intuïtief heeft gekozen - "the road not taken"
De kunstenaar laat ons dan van zijn persoonlijk inzicht genieten

Als ontdekkingsreiziger durft hij vreemde uitzichten openbaren
Zelfs vernuftige of onopgemerkte details
Als hij ons dan zijn werken toont zijn wij ook rijker geworden
Plots verstaan wij dit allemaal anders
En ondervinden wij diepere gevoelens

Dus vragen wij jullie kunstenaars niet op te houden
Vlieg zo vaak mogelijk naar mooiere ongeziene dimensies van het leven

Vanavond zijn wij bewust dankbaar
En met bewondering samengekomen
Om onze talentvolle medeburgers met een warm applaus te belonen

Proficiat aan allen!

• Zoals dromen (door Helene De Man - 12.08.2015)

Ik heb je lief
Mijn hartendief
Met je donkere ogen
Lijk je toch zo ingetogen
Als ik onopgemerkt en zijdelings
Naar je begin te staren
Denk ik telkens te dromen
Oh kon ik toch in je ziel ergens gaan wonen
Discreet als het zachte geluid van je hart
Wispelturig als je dromen
Of als een vogellief
Op je schouder gaan staan te turen
Een woordje in je oor fluisteren zo lief
En aangenaam
Voor uren
Ik heb je zo lief
Besef je dat nu stilletjes aan
Zal je dat geloven voortaan
En aan mij wennen ... langzaam

• Najaarsmijmeringen (door Helene De Man - 01.09.2016)

Wolken worden steeds donkerder
Met vliegende dorre bladeren
Die als verloren vogels
Hun weg schijnen te zoeken

De bladeren dwarrelen langdurig
Langzaam alsof twijfelachtig
Hoe droger hoe lichter

Ze vormen op verlaten wandelpaden en verborgen wegeltjes
Bruisende tapijten uitgedroogd loof en gebladerte
Dat onrustig trilt en ritselt tussen bomen en struiken

Af en toe ontdekt men reeds enkele paddenstoelen
Eerste tekens van de nakende herfst

Tijd vliegt voorbij

Weldra worden de dagen korter
Een wazige nacht strekt zich uit
Over de woelige steden en gure gehuchten
En over vergeten velden en vijvers

Ons leven vliegt voorbij

• Seizoenswisseling (door Helene De Man - 01.09.2016)

Wolken steeds donkerder
Met vliegende dorre bladeren
Die als verloren vogels
Hun weg schijnen te zoeken

De bladeren dwarrelen langdurig
Twijfelachtig
Hoe droger hoe lichter

Ze blijven dan zwerven
Boven de nevelige velden
Waar de hete zomer lang vertoefde
Waar de oogst tot een einde komt

De lucht wordt grijs en lilapaars
De aarde is overal wat uitgedroogd
Op de wegen verstuift er veel stof
Droog gras en verschraalde veldbloemen
Een lange periode van hondsdagen
Heeft de zonnebloemen en sojaplanten
Op sommige plaatsen afgebrand

Gij hoort nu het suizen van een zachte zucht
De aarde smeekt om wat regen
Hopelijk zullen die donkere wolken
Weldra hun overtollig water loslaten

En opeens is het gebeurd
Windvlagen slaan toe
De eerste druppels vallen neer met fors getrommel
Dikke druppels gevolgd door wat hagel

Nog enkele minuten
En de schoolkinderen lopen lachend
Onder de najaarsbuien
De maand september is pas begonnen
En kondigt het einde van de zomerperiode aan

Wees even stil en vredelievend
Laat los ...

• Hulde aan de Noordzee (door Helene De Man - 08.07.2016)

Hier suist aanhoudend de Noordenwind
Over de grijze soms gruwelijke golven der zee
Een kille ademhaling tegemoet

Af en toe slaan felle windvlagen toe
Ze laten het onstuimig water huiveren

Als onregelmatig kantwerk kantelen daar witte randjes
Zoals afgebrokkelde draaierige slierten
Die woelig in verre nevels verdwijnen

De hemel blijft koppig donkergrijs
Zoals omhuld in grote vleugels van een roofvogel
En onder die wapperende gespreide pluimen
Is er haast geen daglicht meer te zien

In afwachting van het moment van zonsondergang
Kan men geleidelijk aan een bleke zon waarnemen
En als de uren langzaam aanslepen
Wordt die zon fantastisch
Triomfantelijk oranjerood

De hele horizon staat dan in lichter laaie
En feest en huldigt de edele Noordzee
In een gloed van pracht
En een vloed van ontzaglijke glorie

Een ware hulde aan de Noordzee

• Over de grens van grijze steden (door Helene De Man - 16.02.2017)

Kom mee en volg mij
Over de grens van grijze steden
Onverwachts bereik je ineens
Een prachtige streek
Alsof de echte wereld hier pas begint

Je voelt dat je hier welkom bent
Langs de weg strekken mooie donkere bossen zich uit
De huizen staan nu meestal van elkaar verwijderd
In een riante omgeving
Wordt alles aangenaam en rustiger
Ook de lucht lijkt wel zuiverder
De hemel wordt weer blauw

De rumoerige stad vergeet je nu meteen
Inderdaad ons dorp ligt hier
Tussen grote steden
Ten oosten een wereldbekend universitair centrum
Ten zuiden een drukke hoofdstad
Ten westen een belangrijke aartsbischopsdom

Hier ligt ons dorp omringd door autosnelwegen
Een internationale luchthaven bedrijvige kanalen en rivieren
Sluizen bruggen modern uitgeruste kaaien
Levendige brede lanen overbevolkte plaatsen en winkelstraten

Ons dorp ligt hier als een warm en gezellig nest
Een wondermooi natuurreservaat een beschermde oase
Landelijk maar ook verfijnd
En knap natuurlijk dat spreekt vanzelf
Kampenhout ik heb je lief

• Geduld is goud waard (door Helene De Man - 29.12.2016)

Klein zaadje dat in de grond verborgen is
Ge blijft stilletjes in de donkere aarde sluimeren en dromen
Denkend aan de terugkeer van de nakende lente
Die geheimzinnig onverwachts na lange tijd zal ontwaken

Terwijl de winter met fladderende sneeuwvlokken
In ruwe stormen en kille windvlagen rond dwarrelt
En onze grijze huiverende huizen omringt
Roepen onderaardse roerselen nieuw leven op

Zo is het dat door onze gedwee maar moedige weerstand
We door sneeuw hagel en ijskoude wind bijdragen tot heropleving
Van de natuur en alles wat het onstuimig leven ons bieden kan
En aldus ons geloof en vertrouwen sterken in de komende pracht van de lente

• Het is hoogtij (door Helene De Man - 04.07.2017)

Het is hoogtij het uur is nabij
Zon zee zoele zomerwind
Hoor het zacht-zoemen van blonde bijen
Zie de vreugdevolle glimlach van een kind
Riek de rijke geur van wilde veldbloemen
's Levens beste giften liggen altijd voor de hand

Geniet even geniet zoveel mogelijk
Geniet van alles wat je langs je weg ontmoet
Tijd loopt snel voorbij het is hoogtij

's Levens mooiste melodieën fladderen en dansen
Als golven van de zee of windvlagen in de hoge hemel
Onbekende symfonieën weergalmen in de verte

Zie het uur is nabij
Je komende maanden en jaren staan daar op een rij

Verlies geen ogenblik
Je kansen zijn veelvuldig je geluk is vluchtig
Wees aandachtig en grijp snel naar onverwachte kansen

Met elegante fijne vingers
Met licht wapperende vleugels
Speelt het noodlot met je bestaan
Doe toch je best om enkele muzieknoten van je eigen
In het concert der eeuwigheid te schikken

Weldra zal het klokkenspel gereed zijn
En de vraag is nu
Klinkt het juist voor jou of ook voor anderen
Aldus wordt de vraag gesteld
Want het uur is nabij
Het is hoogtij

• Pleidooi voor poëzie (door Helene De Man - 22.11.2017)

Als je spreekt over poëzie krijg je eigenaardige reacties
Mensen denken veelal dat poëzie niet nuttig is
Dat ze bestaat uit dromen dat ze kinderachtig is
Dat de manier van schrijven vervelend is of onbegrijpelijk
Dat poëzie zoiets is voor intellectuelen die niets anders te doen hebben

Poëzie spruit voort uit de orale traditie van onze voorvaders
Lezen en schrijven was voor velen moeilijk te bedenken
De mensen leefden onder de indruk van natuurverschijnselen
Er ontstonden dus ook ongeschreven mythische verhalen

Heldendaden en wonderbare feiten werden aldus onthouden
De gesproken tekst werd aan verdere generaties doorgegeven
Lange epische gedichten werden mooier gemaakt en bijgewerkt
Daar het geheugen geholpen wordt door rijmen en ritmes
Vindt men hier een belangrijk kenmerk van dichtkunst ...

Epiek en sprookjes zijn denkbeeldige aspecten van onze gedachte
Gedichten geven ook vaak aanleiding tot liedjes en chansons

Het is dan duidelijk dat gedichten levendig en hardop lezen
Een echte taak kan zijn van de woordkunstenaar
Deze kan dan over zijn teksten en symbolen uitleg geven
Aldus komt poëzie nader bij ons allen
Zij het schriftelijk of mondeling in onze living een podium of elders
Poëzie schrijven - laten lezen - hardop lezen - of zingen ...
Een fantastische uitdaging ...

• Mijlpalen in ons leven (door Helene De Man - 16.11.2017)

Langs de wazige oever van een vijver
Staat als een dromerige schim in de mist
Een aardig eenzaam kapelletje

De grijze muren zijn afgeschaafd
Door de verschillende aanvallen der seizoenen
Wrede meedogenloze stormen van de winter
En brandende hitte tijdens ruwe hondsdagen

Nu met de komende herfst
Dwarrelen blindelings van alle kanten
Uitgedroogde bladeren die zoals pluimen
Lang twijfelend boven de grond blijven fladderen
Alvorens ze eindelijk neerstrijken

Die ritselende bladeren die nu voorgoed blijven liggen
Zijn zoals tal van herinneringen van voorbije tijden
Mijlpalen in ons leven die voortaan vervlogen zijn

Vreemd is het dat zulke vervaagde momenten
Die nooit meer zouden terugkomen
Af en toe in onze dromen opnieuw kunnen opduiken
... Mysterie van het onderbewustzijn ...

• Zee zo zacht soms zo wreed (door Helene De Man - 15.12.2017)

  • Mijmeringen wandelingen de stranden langs ...

    Langs de zee zo voornaam zo aardig en geruststellend
    Oneindig ritselend dansend
    Fantastisch gezang der bruisende golven
    Met fijne kanten boordjes witte schuim
    En soms wilde hoogdravende golven
    Lijkend op de manen van opgewonden paarden

    Mijmeringen wandelingen de stranden langs ...
    Mijn blik dwaalt over de zee - oneindig vergezicht
    Zeevogels dwarrelend fladderend in de lucht
    Die hier en daar een pluim in de wind laten vallen

    Opeens is er mist en ik heb nu de indruk
    Dat ik op de wateroppervlakte
    Wrakstukken zie drijven en stukjes uitgerafelde zeilen
    Ik denk aan zoveel schepen
    Vroeger en onlangs geheel ten onder gegaan ...

    De zee zo voornaam en vrijgevig en soms zo wreed ...

  • • Hoger en hoger (door Helene De Man - 11.12.2017)

    Zouden wij oorlog en geweld kunnen vermijden?
    Door een beetje hoger te kijken
    Door minder egoïstisch te zijn
    Proberen maar ...

    Kijk naar de wolken
    Kijk naar omhoog
    Altijd hoger naar de hemel
    De lucht oneindig blauw
    Vergeet aardse misverstanden

    Hoger dan de hoogste torens
    Hoger dan de witte bergen
    En de snelste vliegtuigen
    Daar boven hoger en hoger
    Vindt je nieuwe sterren
    Zelfs onbekende werelddelen

    Beschouw hogere dingen heb betere gedachten
    Tracht te vinden wat het hoogste is
    Edele gevoelens vriendelijke gebaren
    Lachende aangezichten
    Onverwachte wegen

    En daarna met welwillende handen
    En geruststellende wenken
    Keer terug naar het mensdom
    Om te helpen - helen - zachtjes strelen
    Geef dan alles wat je hebt
    Geef zoveel terug
    Als je vroeger van anderen gekregen hebt

    • Muziek (door Helene De Man - 30.08.2015)

    Hoor ... striemende stormen en wilde winderige stromen
    Waar nachtelijk grijze wolken haastig voorbij slingeren
    Daar vliegen en dansen met fladderende vleugels
    Muzieknoten als doorzichtige kleurrijke nachtvlinders
    Opeens onder een hemel met duizend en duizend starende sterren
    Klinken zachtjes lieflijke melodieën
    Waarin het geluid van voorbije dagen weergalmt
    Zachte herinneringen
    En zie ... oneindig ver
    Daar verschijnt de hoge gestalte van de muzikant
    Luister dan ... hij onthult en weerspiegelt
    Vrolijke mooie klanken van oudsher
    En luister verder nog ... wees aandachtig
    Want muziek is de stem van het heelal

    • Lieve grootvader (door Helene De Man - 13.06.2017)

    Ontelbare herinneringen blijven voor mijn ogen en in mijn hart
    Moeilijk is het woorden te vinden om te verklaren
    Hoe groot mijn liefde voor hem was en hoe groot mijn bewondering
    Grootvader was een voorname man die mij zoveel leerde:
    Zijn respect en waardering voor de aarde en de planten
    De dieren en de bomen en de wisselende wolken
    De voorbijgaande seizoenen en een diepe kennis van het leven
    Zijn zachte en vredelievende goedaardigheid
    Wat een inzicht had hij in geheimen en onbeantwoorde vragen
    Die voor ons staan en onze toekomst verduisteren
    Hij wist hoe men zorgen en tergende angst onder de knie kan krijgen

    Hij was geboren in een bescheiden rustig dorp langs de Schelde
    Maar toonde de trots en hoogmoed van een edele ziel
    Hij geloofde in god zoals in de natuur
    Hij bekommerde zich veel over het noodlot van een woelig mensdom
    En was op zoek naar een ongekunstelde verdraagzaamheid
    Vaak zag ik hem nadenken en piekeren
    Of was het eerder zwijgend en introvert bidden

    Als ik van school terugkwam
    Toonde hij enorm veel interesse in alles wat ik vertelde
    Hij hielp me rekenen en lezen en kon ingewikkelde problemen oplossen
    Hij zag een uitweg en had een uitleg voor alles

    Toen hij naar een andere wereld vertrok
    Verloor ik alle mijlpalen en funderingen die ik tot dan had vergaard
    Mijn grootvader blijft voor altijd aanwezig in mijn hoofd
    Ik hoor hem nog spreken
    Voor mijn ogen blijft ook zijn zachte verlegen glimlach
    Met zoveel tederheid en nederigheid
    Bijna alleen en voor altijd eenzaam zeg ik hem
    Hou mijn hand vast in de uwen en laat die nooit los

    • Onze mooie Nederlandse taal (door Helene De Man - 26.09.2017)

    Onze mooie Nederlandse taal ...
    Hoe vaak heb ik dat nu wel gezegd
    En gedacht en gevoeld
    De taal van mijn voorouders van het vlakke land
    Van de harde werkers zwijgzaam en volhardend

    Op de lagere school waren er al lessen in het Nederlands
    Mijn lieve grootvader was dan blij te helpen
    Ik zag hoe trots hij was
    Ik kon voelen dat er tussen hem en ikzelf
    Een sterke band aldus bestond
    Dierbare herinneringen ...

    Toen ik later naar Nederland verhuisde
    Kon ik een nieuw boeiend leven starten
    Vrijheid vriendschap ware natuur openlucht
    De taal moest ik dan weer moeizaam onder de knie krijgen
    Die mooie Nederlandse taal
    Spannende herinneringen ...

    Veel later kwam ik in de witloofgemeente een huis zoeken
    Dan vond ik rust en genegenheid op het platteland
    Door donkere bossen en op aangename wandelpaden
    Ik had gevonden wat ik zocht
    En bouwde daar mijn nest voor goed

    Ik was terug in de wereld van mijn voorouders
    Weer kon ik luisteren naar mensen die ...

    Onze mooie Nederlandse taal spraken
    Het verleden en het heden zo voornaam
    Heerlijke gewaarwording ...

    • Lenteconcert (door Helene De Man - 11.04.2017)

    Daar fonkelen de weiden in de dageraad
    Langs de grashalmen lopen trillend zilveren druppels
    Langzamerhand vervagen de laatste sterren
    Hoge zwijgzame bomen strekken slaperig hun takken uit

    De wolken lopen haastig boven de horizon
    Zoals een nachtwacht die ten huize terugkeert

    Een indrukwekkend gordijn slaat open
    En als een gouden koning in de triomfantelijke dag
    Verschijnt en rijst in majesteit de zon

    Haar stralen zoals pluimen
    Aaien vriendelijk de lentebloemetjes die nog sluimeren

    In de geurige damp der aarde
    Herleven slakken muggen en waterjuffers

    Vreugdevol beginnen overal kikkers vogels en zoemende bijen
    Een opgetogen lenteconcert

    • Aan mijn opvolger (door Helene De Man - 14.10.2017)

    Poëzie is de kunst van woorden, symbolen, gevoelens ...

    "Den Hollander" die blijkbaar alles beter weet kan onmogelijk voelen - begrijpen - inzien - wat wij in Kampenhout - wij Kampenhoutenaars - weten en kennen - een kostbaar juweel vertegenwoordigd - als een symbool - maar niet allen een symbool - ook als werkelijkheid - vertegenwoordigd door witloof - en u gebruikt het woord cultuur (eerder dan teelt - witloofteelt) - leuk dubbelzinnig woordgebruik hier - maar onze cultuur is voor sommige ogen en geesten verborgen - maar toch merkwaardig en voornaam ...

    Overal in de wereld wordt toch witloof geprezen en gewaardeerd "Den Hollander" mag nog voor lang naar die domme Belgen kijken - hij zal het niet begrijpen

    Wind ... onzichtbaar en onmisbaar - wind - hiermee, zegt u - hiermee kan ik je haren strelen - kan ik alles bereiken - kan ik verder gaan - Wind kan doen wat ik niet kan - Wind is liefde en kracht - wat is belangrijker dan liefde ?

    De slijpende scheurende schreeuwende sluisdeuren (en hier mooie alliteraties) - van het Sas - een langdurig eeuwigdurend gezang - muziek - zachte of felle schrille liedjes - tekens en symbool van geduld en hardnekkig voortzetten -doorzettingsvermogen - de sfeer van uw buurt - daar waar u graag leeft en het leven koestert - beste Michiel - en waar u diepe gevoelens en belangrijke emoties meemaakt en aan ons - Kampenhoutenaars - nu overmaakt ...

    Ik ben blij dat ik uw teksten - gedichten en proza - mocht lezen en beelden en woorden ontdekken die ons aanspreken - uw teksten zijn waarachtig scherp en levendig ...

    Ik dank u hiervoor en ... proficiat

    Website De MAN over natuur en kunst.

    Eerste dorpsdichter van Kampenhout 2015-2017

    Bekijk de fotoreeks van dit evenement (23 foto's)
    Foto's ook beschikbaar via "Fotoalbum"

    Ook de overige drie kandidaten vergeten we niet. Hieronder een gedicht van Laura Nevens, Nicky Gerlinde Jonckers en Rob Castermans. Deze gedichten geven allen een dichterlijke beschrijving van onze gemeente:

    • Kampenhout (door Laura Nevens)

    Langs kleine paadjes
    Langs kleine straatjes
    Langs grote velden
    En groen gras

    Waar het leeft
    Waar het bruist
    Waar men al jaren witloof kuist
    Waar men in het park elk jaar feest
    En waar er nog echte vriendschap heerst

    Hier leerde Kim lopen
    Hier begon Impanis te fietsen
    Hier Tura leerde zingen
    en vertrok Stef om bergen te beklimmen

    Hier kan men samen nog muziek spelen
    En hier is geen tijd om je te vervelen.
    Hier is waar men zijn hand nog opsteekt
    wanneer je de straat oversteekt.

    Ook al werd ik hier niet geboren
    Hier ben ik mijn hart verloren,
    Mijn gemeente, is waar mijn hart van houdt.
    Dit, is mijn in Kampenhout.

    • Hij (door Laura Nevens)

    Iemand die echt om je geeft
    Iemand die alle zou geven wat hij heeft.
    Iemand die altijd klaarstaat

    Met zachte woorden
    Met fluwelen stem.
    Iemand die mij de weg wijst naar het noorden
    Als ik even de weg weer kwijt ben.

    Iemand die het elke dag weer waard maakt
    Om op te staan,
    En nog even verder te gaan.
    Om even door te zetten
    En op niets anders te letten,
    Dan te weten dat hij er voor mij is
    Ook al loopt alles percies even mis.

    Hij is diegene die mij inspireert,
    Dingen bijleert
    Hij is diegene die mijn hart verwarmt
    Wanneer hij mij omarmt.

    Hij is mijn iemand...

    Hij,
    Ben jij.

    • Dorp (door Nicky Jonckers)

    Een dorp zocht ik, dichtbij 'alles' en toch ver weg
    niet bekrompen noch verlaten
    een plekje om te wonen in 't groen, iets charmant, liefst klein
    en zeker ergens waar mensen nog praten

    waar kleintjes ravotten in straten, klimmen in bomen en
    springen over de beken in het bos
    waar het mogelijk is om met teentjes bloot te mogen voelen wat het is
    lekker koud glibberig groen fris - 'echt mos'

    waar roodoranje, bruingroen goudgeel verkleurde bladeren
    naar beneden dwarrelen om dan onder hun natte voetjes zalig te kraken
    met groten erbij, leiders, begeleiders, ouders, familie en passanten
    die onvermoeibaar glimlachend over deugnieterij en 't kleine grut waken

    klein en groot die dan samen mijmerend en keuvelend verder slenteren
    het bos uit, terug de straten in, naar de buurt en 't plein
    niet om grootse dingen te beleven, gewoon om het plezier en de rust
    de tijd om niets te doen behalve ergens samen te zijn

    dit dorp vond ik
    ver weg van grauw, grijs, koud en killige eenzaamheid
    hier woon ik nu
    dichtbij mijn hart en de mijnen, daarvan krijg ik nooit spijt

    • Mama (door Nicky Jonckers)

    Een kreukel links, een rimpel rechts, je gezicht getekend door meer dan 80 jaren
    Je schuifelt vooruit, een stap, een glimlach; een zucht en een kreun
    Een warhoofd, een beetje in de war, niet enkel je dunne grijze haren
    Nog een stap, je glimlacht als een verlegen kind en zoekt snel steun
    Aan mijn arm, mijn hand, de muur en zelfs stiekem aan 't leven
    Je kijkt even op, ik vermoed je gedachte, 'rustig stappen m'n kind, niet te snel'
    Ik vertraag m'n pas en besef dat ik niet beslis over de tijd die je is gegeven
    Enkel over hoeveel ik van je hou en dat ik je dat kan vertellen, ook al weet je dat wel.

    • Alas de zon ondergaat (door Rob Castermans)

    Als de zon 's avonds ondergaat
    Zitten wij graag bijeen
    Want met een glaasje bier en gekke praat
    Zit je hier niet lang alleen
    Al schijnt morgen nog zo wijd
    Waar het gezellig is vliegt de tijd
    Als de zon 's avonds ondergaat
    Dan komt het wel eens voor
    Dat wij niet naar ons bed toe gaan
    Hoeven wij dan ook niet op te staan
    Onlangs een avond terras dorpscafé
    Daar zat de burgemeester
    Den deken en de pastoor
    En die zongen alle drie in koor
    Als de zon 's avonds ondergaat, heel rood
    Is er aan gezelligheid geen nood

    • Onweer (door Rob Castermans)

    Gerommel in de verte
    Een knal en blikseminslag
    Die ik vanop grote afstand zag
    Donkere wolken drijven aan
    Nog een bliksemflits komt eraan
    Kruinen van bomen wiegen op en neer
    De hoorbare wind wakkert aan
    Dikke regendruppels vallen neer
    Druppels die kletsen op huizen en hoven
    Het onweer hangt hierboven
    Gerommel en bliksem in koor
    Trekken nu verder door
    De hemel klaart op
    De wind gaat liggen
    De regen houdt op
    Gerommel wordt stil
    Onweer is voorbij


    Reglement 'Dorpsdichter van Kampenhout' (klik om te openen)

    Artikel 1
    De gemeente Kampenhout organiseert tijdens het derde en zesde jaar van de legislatuur een wedstrijd voor de titel 'Dorpsdichter van Kampenhout'.

    Art. 2
    Iedereen die 16 jaar en ouder en inwoner van de gemeente is, kan deelnemen. De deelname is gratis.

    Art. 3
    De cultuurdienst van Kampenhout lanceert vanaf 1 maart van het desbetreffende jaar een oproep tot deelname aan deze wedstrijd. Deelnemen (door indienen van zijn/haar kandidatuur) kan tot 30 juni van het desbetreffende jaar. Voor 30 september van het desbetreffende jaar heeft de jurering plaatsgevonden en wordt de winnaar bekend gemaakt. De winnaar mag zich voor de rest van de periode 'Dorpsdichter van Kampenhout' noemen.

    Art. 4
    Gedurende de twee volgende jaren na zijn benoeming (benoeming = 3de of 6de jaar van de legislatuur) schrijft hij/zij jaarlijks minimaal 2 gedichten over de gemeente Kampenhout, al dan niet volgens opgelegd onderwerp door de cultuurdienst. De dorpsdichter kan gevraagd worden aanwezig te zijn op vastgestelde feestelijkheden van de gemeente, en indien gevraagd moet hij/zij daar een gedicht voordragen dat verband houdt met die gelegenheid.

    Art. 5
    Iedere deelnemer stuurt:
    • Eén Nederlandstalig gedicht over de gemeente Kampenhout
    • Twee Nederlandstalige gedichten over een zelfgekozen onderwerp
    • Een motivatie waarom men het dorpsdichterschap ambieert
    De inzendingen mogen enkel nieuwe nog niet gepubliceerde gedichten zijn. Deelnemers die plagiaat plegen, die onder andere namen inschrijven of zich op een andere manier aan onregelmatigheden schuldig maken, worden uitgesloten. Per oproep kan men dus slechts één keer deelnemen.

    Art. 6
    Op de gedichten en op de motivatienota mag geen deelnemersnaam noch schuilnaam vermeld worden. De identiteit (naam, adres, e-mail en/of telefoonnummer, leeftijd) van de dichter wordt in een bijgevoegde gesloten envelop ingeleverd. De gedichten mogen niet langer zijn dan één bladzijde (A4). Onleesbare gedichten worden niet weerhouden. Bij voorkeur worden deze getypt ingeleverd.

    Art. 7
    Aan de titel van dorpsdichter zijn geen voordelen of prijzen verbonden en is onbezoldigd. Daarnaast heeft de gemeente het recht de gedichten te publiceren, te bewerken voor muziek of tentoon te stellen, zonder dat hiervoor een vergoeding kan geëist worden. De artistieke eigendom van de gedichten blijft bij de dorpsdichter. De naam van de dichter wordt steeds vermeld bij elke publicatie.

    Art. 8
    De inzendingen worden door een onafhankelijke jury beoordeeld, die zelf van deelname is uitgesloten. De uitspraak van de jury kan door de deelnemers niet herroepen worden. Over de uitspraak wordt geen briefwisseling noch discussie gevoerd. De jury dient een unanieme beslissing te nemen. Indien dit niet mogelijk is, is de stem van de voorzitter doorslaggevend. De beslissing van deze jury wordt tijdens een zitting van het College van Burgemeester en Schepenen bekrachtigd, die de winnaar dan ook officieel benoemt tot 'Dorpsdichter van Kampenhout'.

    Art. 9
    De samenstelling van de jury bestaat minimaal uit de schepen van cultuur, het departementshoofd culturele zaken, de voorzitter en een bestuurslid van de cultuurraad en een externe woordkunstenaar. Deze kunnen uiteraard niet deelnemen aan de wedstrijd.

    Art. 10
    Indien de inzendingen van ontoereikende kwaliteit blijken, heeft de jury het recht de titel van dorpsdichter niet toe te kennen aan een nieuwe kandidaat. De huidige dorpsdichter blijft dan een jaar langer in functie. Een nieuwe oproep wordt dan zo spoedig mogelijk uitgevoerd.

    Art. 11
    Als het college van burgemeester en schepenen van oordeel is dat de dorpsdichter zijn/haar functie niet naar behoren vervult, kan de dorpsdichter door het college uit zijn/haar functie worden ontheven. Bij vaststellen van plagiaat wordt hij oneervol ontheven uit zijn taak en mag hij niet langer de titel "Dorpsdichter van Kampenhout" dragen.

    Art. 12
    Door deel te nemen verklaart de deelnemer zich akkoord met het reglement.

    Art. 13
    Dit reglement treedt in werking vanaf 1 januari 2015 tot en met 31 december 2019.

    pagina afdrukkenpagina afdrukken
     
    home [ALT-S: Sitemap]   -  PROCLAIMER   -  PRIVACYBELEID
    [ALT-V: Vorige pagina] [ALT-T: Top pagina]
     
      © 1999-2018 : gemeente Kampenhout (1910)  
    Gemeentehuisstraat 16 - info@kampenhout.be
    BTW: BE 0207.533.280
    ondernemingsnr: 0207533280
    webmaster@kampenhout.be
    webdesign: highgate57
    Bestand:
    pagina laatst bijgewerkt op: 28-05-2018